Teksten, plaatjes, links

harderwijkaanzee is dé website voor liefhebbers van muziek en Harderwijk. Hier vind je alles over onze productie met liedjes over deze prachtige stad aan het water. Geniet van de muziek en leest de teksten mee terwijl je luistert. En ontdek meer over het mooie Harderwijk! Je ziet hier afbeeldingen van de betreffende songs en links naar Spotify. Als je er op klikt ga je automatisch naar de betreffende song. Kijk ondertussen naar de gefantaseerde beelden....

Zuiderzee

Zuiderzee

Geen Afsluitdijk om 't kwaad te temmen,

De Zuiderzee verzwolg met kracht,

Niets was er meer om haar te remmen,

De brekers die donkere nacht.

Het land verloor maar kwam weer boven

Ondanks golven en de dood

Ze overwon de Zuiderzee

Maar kostte haast de vloot.


De dijken sloten de golven af

Ondanks een groot verzet

Er was gewoon geen houden aan

Niets hielp, zelfs geen gebed

Geen toekomst voor de vissers meer

Met de polders in het zicht

Geen Haring, bot, zoutwatervis

Geen dure zeemansplicht


En nu is daar het Waterfront

En weg is het gevaar

Flaneren langs de waterkant

Van de Stadsboulevard

Mens en Techniek hebben gewonnen

Oud verbonden in het nieuw

Maar gebleven is in eeuwen

De Harderwijker ziel


Soms laat een storm haar tanden zien

Knalt het water tegen de kant

En vreet ze stukjes land en strand

Van Zeepad en Strandeiland. 

Donkerstraat

Donkerstraat

Daar loop je in je eentje

Door de Donkere Donkerstraat

Ik denk, op weg naar huis

Je stap is snel, kordaat

De regen klettert neer

Het duister, niet beschenen

Door lampen van de straat

Want die zijn verdwenen.


Macaber is de straat

Hol klinken je snelle stappen

Zo snel als kan loop je door

Je kan niet meer ontsnappen

Van een man die je achtervolgt

Je hoort hem naar adem happen

Wie weet wat hij van plan is

Want dat zijn geen grappen


Je loopt langs het museum

Naar de Smeepoortstraat

Krijgt hij je straks te pakken

En is het al te laat

Als je met wapperende rokken

Naar het einde rent

Verschijnt daar in het licht

De reddende agent. 

Duinen

De zon scheen op je haren

En wellustig lag je daar

In de duinen van de Zuiderzee

Maar weg was het gevaar

Van de aanrollende golven

Die sloegen ooit op het land

Die het land bleven bedolven

Klaterend op het zand

Maar de golven zijn verdwenen

Het is nu het IJsselmeer

Langs het Zeepad ligt de ijsbaan

Het vriest er haast nooit weer

In de zomer is het er warm

Kun je suppen op het meer

Maar eens stortten de golven

Zich met woestheid op het strand

Verzwolgen ooit de duinen

Daarna werd het bouwland

Het is nu een promenade

Er is geen duin meer te zien

Dus kun je er rustig liggen

En ook flaneren misschien

chorus

Maar soms zijn er nog stormen

Dan gaat het woest te keer

Maar die aanstormen de branding

Die komt er echt nooit weer. 


Maar eens stortten de golven

Zich met woestheid op het strand

De Zuiderzee bedwongen

Tandeloos hapt ze naar 't land!

Bruggestraat

https://open.spotify.com/track/3dw1eGjvhCbNjG6JK1YPQ4?si=917b8a9d6e724c29


De Bruggestraat van Harderwijk

Die bruist tot in de nacht.

Het is de plaats waar een droge keel

Naar fris biertje smacht.

Het Casino lokt met glinsterend goud

Het lot wordt hier getart

Het begin van nachtelijke leven

Je kroegentocht die hier start.

Het feest begint al op de hoek

bij de tap van De Buren. I

En lekker drinken in de straat

Soms tot de ochtenduren

Cafe de Liefde verwarmt je hart

Voor wie in God geloven

Op aarde drink je daar je bier

Maar met zegen van boven

En lekker eten kun je hier

Met veel waar voor je centen

Met een keur van horeca

In veel etablissementen

Een frietje of een karbonade

Tot aan de fijnste spijzen

De Bruggestraat is het begin

En gelukkig niet het einde!

Molen De Hoop

Onder|: originele molen De Hoop, zicht vanuit huidige Stadshaven (parkeerterrein is nu water) 

De molen stond ooit aan de kaai

Tot die vreselijke nacht

Hij brandde af tot aan de grond

En weg was toen haar pracht

En steeds wilde de harderwijkers

Een molen op de dam

Uit Weesp kwam er een nieuwe

Die je adem benam.

Nu draait ze aan de haven

Een molen fier en vrij,

Brengt samen het verleden,

met het heden erbij.

Jouw wieken vangen frisse wind

Met sterke zachte kracht

Daar draait ze stug haar rondjes

Wie had dat ooit gedacht

Je draagt de sporen van de tijd

Gekerfd hout en steen

't markante punt, van ver te zien

Je ziet haar dan ook meteen

Als je de stad naar binnen komt

Majestueus in zicht

Een beeld van de geschiedenis

En een levend gedicht. 

Rabbistreet Blues

Rabbi Street Blues (sologitaar: Ivan Krnic)

I've crossed the oceans, chased the setting sun,

Rode the high roads till the highway's done.

Seen Paris lights and Miami glow,

But every road I take leads me back home.

I've lived the fast life, chased the morning light,

Held gold in my hands through the lonely night.

But the money fades and the wild winds blow,

There's only one place my weary heart wants to go.

I've walked the deserts where the hot wind cries,

Climbed the mountains till they touched the skies.

From London fog to Cairo's heat,

Still my soul keeps running back to Rabbi Street.

Vissersmonument

(Twee songs op dezelfde tekst) 

Vissersmonument

Aan de oude Havenkade

Staat het vissersmonument

Van vissers die nooit meer thuiskwamen

Verdronken in hun element.

Het water dat het leven gaf

Was ook hun verdrinkingsdood

Wie kwam er thuis en wie niet

Wie had god uitgeloot?

Als de vloot na het vissen

De haven binnen kwam

Stonden vrouwen op de kiekmure

Zwijgend turend op de dam

Zouden mannen, zonen, kinderen

Kwamen ze ooit terug?

Ze tuurden over het woelige water

De blik verstard vanaf de brug

De jongste was slechts twaalf jaren

Een jongen die zomaar verdronk

Verzwolgen door woelige baren

Van een schip dat ooit zonk

Er staat een eenzaam monument

Aan de havenkade

Gedachtig aan die dappere vissers

Van wie er zoveel nooit terugkwamen

En dan werden ze begraven

Na hun zilte werk

En hebben ze troost gevonden

In de grote kerk

Nog steeds aan de havenkade

Staat een golvend monument

Voor hen die ooit omkwamen

Hun namen zijn bekend

Synagoge


Ze werden zomaar weggevoerd

Met een wagen en een trein

Opgesloten in een veewagon

Nog steeds is daar de pijn

Een lege synagoge

Er zijn geen joden meer

De oude jodenkerkstraat

Ze komen er nooit weer

Hun namen staan er op de muur

Zij die nooit meer terugkwamen

Harderwijk zal ze niet vergeten

En gedenkt altijd hun namen. 

Walhalla

Over de strekdam, de nieuwe brug,

De wind speelt zacht, de keien zo stug

Het Wolderwijd straalt in het zonlicht van goud,

Een paradijs waar dromen steeds worden ontvouwd.

Het zand kietelt, de golfjes zingen mee,

hier aan de rand van Harderwijk aan zee.

Walhalla wacht met een glimlach zo breed,

We smaken geluk wat je nooit meer vergeet.

Walhalla, dat is de Place to Be.

Walhalla, waar ik mijn vrienden zie.

Onder de sterren, een vuur dat zacht gloeit,

Een glas in de hand, terwijl de avond bloeit

Gezichten lichten op in vreugde en lach,

De golven fluisteren zacht hun nachtelijke dag.

Walhalla bruist, de melodie stroomt vrij,

Geniet van het leven, het is snel voorbij

Een eiland van dromen, vergeet alle pijn

Waar hart en ziel altijd thuis zullen zijn.

Eens waren er golven van de Zuiderzee

Die namen have en goed en alles mee.

Het water fluistert verhalen van weleer,

Die woeste zee, die komt er nooit weer.

Een oase van rust, ook een plek van vertier,

Waar ik telkens terugkom, keer op keer.

Harderwijk roept, het eiland wacht,

Waar de tijd vervaagt in de vallende nacht.

Bomen

(Bewerkte tekst Vasalis; bonustrack) 

Naakter nog ben ik dan

Bomen die verstarren

In de winter wind stil wachten

Op reikende krachten

Kouder nog ben ik dan

Die bomen lijdend vechten

Groot en ademtocht en toch maar door

Een weg naar binnen en naar buiten

Bloeien zal ik hier in weer en wind

Zie mijn vuur en mijn tranen

Hoor mijn lente die winkt en wringt

Zie mijn vuur en mijn tranen

Hoor mijn lente die wingt en wringt.

Vuldersbrink

Vuldersbrink in de dertiger jaren (bewerkt met Meta AI) 

Stille Stenen straten

Alles van beton

Ferrum en silicaten

Van hardsteen gazon

Stille stenen straten

De hitte op beton

Stille stenen straten

De zinderen de zon

Refrein:

Stille Stenen straten

Alles is zo stil

Geen bloemen en geen aarde

Waar is de levenswil

Refrein

De wijk werd afgebroken

De aard platgewalst

Voor een grote parkeerplaats

Harderwijk op z'n smalst

Nog maar 'n paar oude huizen

Die zijn nog nét bewaard

Ze staan in het museum

Los bij elkaar gegaard

Ooit wordt dit afgebroken

Die schande voor de stad

Komen er nieuwe huizen

Zeg zelf, hoe vind je dat?

Hun licht schijnt door de ramen

Een ware liefdesgroet

Een fijne mooie wijk

Want dat doet de stad goed

Ruimte

Refrein

Ruimte die we zoeken

Ruimte voor jou als mens

Ruimte voor creatie

Ruimte voor jouw wens

Ruimte om te leven

Ruimte voor jouw ding

Ruimte om te geven

Ruimte voor de zin

Ruimte voor de liefde

Ruimte voor wie je bent

Ruimte voor jouw dingen

Ruimte die je kent

Ruimte voor ideeën

Ruimte voor je lot

Ruimte voor geloof

Ruimte voor jouw God

Boulevard

(Zonsondergang) 

Zacht daalt de zon in het Wolderwijd

Haar taak is nu gedaan

Ze heeft ons de hele dag verwarmd

En nu, nu mag ze gaan

Vlak bij het terras van Monopole

Drinken we de laatste wijn

We proosten op het leven

De dag was mild en fijn

De laatste gasten op het strandeiland

De zon is rood van pracht

Spoedig zal zij licht verliezen

En verdwijnen in de nacht

De windmolens van de polder

Draaien de dag langzaam door

De zon zakt weg achter de dijken

De dag die het van de nacht verloor

En plots is zij verdwenen

Met een brede lach

Want morgen gaat zij toch weer op

De magie van een nieuwe dag

Schokland

©Foto Museum Schokland

Al een vis op het droge

Lig je in het polderland

De zee is er allang niet mee

Terug getrokken naar het strand

Weg zijn de woeste golven

Die namen alles mee

Je land, de aarde en de mensen

De woestheid van de Zuiderzee

Ooit was hier een gemeenschap

Heel klein maar ook heel hecht

Maar uiteindelijk verloren ze

Een ongelijk gevecht.

Weg zijn de mensen, en verdreven

Het eiland verspreid over het land

Ze kwamen nooit meer terug

Het eiland is verzand

Refrein

Als een vis op het droge

Omgeven door het weiland

Een eiland zonder water

Eenzaam in het polderland

Nu ligt het op het droge

Omgeven door weiland

Met hier en daar wat water

Dat knabbelt aan de rand

Er staat nu een museum

En een verlaten kerk

Een verre lege haven

Een geen schepen meer aan het werk.

Maak een gratis website.